It’s hard to make a healthy movement when standing in an unhealthy place. En met place bedoel ik hier de plek die jij inneemt in je familie systeem. Is die gezond of misschien wel ongezond voor je waardoor je blijft hangen in hetzelfde patroon?
Gelukkig zijn er ‘oplossingen’ als je bereid bent om te kijken. Een familiesysteem kun je niet verlaten, maar je kunt mogelijk wél een andere plek innemen. Zodat je meer vanuit vrijheid je eigen leven kunt gaan lijden.
De eerste stap om dat te doen is om te zien dat wat er is. En dan bedoel ik ECHT ZIEN WAT ER IS. De harde en soms pijnlijke waarheid van je systeem. Een vader die je nooit de erkenning geeft die je nodig hebt. Een moeder die machteloos is. Jij die alles wil dragen uit loyaliteit. Of een overleden broer of zus die onbewust nog zoveel ruimte inneemt in de vorm van onuitgesproken verdriet.
De waarheid zien.
De waarheid erkennen.
Dit is je familie.
Ouders geven je dat wat ze kunnen geven, niks meer, niks minder.
Dat is stap 1.
Zien. Kijken. Erkennen. En de pijn voelen die er mogelijk mee gepaard gaat. Vanuit die erkenning kun je gaan bewegen. Steeds een beetje verder naar een voor jou gezondere en vrijere plek. Een opstelling is een heel mooi middel om te voelen welke plek voor jou helend en bevrijdend kan zijn.
Stap 2 gaat over naar volledige acceptatie van die waarheid.
This is my family. And that’s oké.
Easy sad, I know. Maar het kan. Echt.